"bittiğim an"

Geçenlerde kız arkadaşımla ismi lazım değil bir alışveriş merkezinde oturalım bir şeyler yiyelim dedik. Neyse güzel bir döner ve patates kızartmasının ardından çaylarımızı yudumladık. Derken ben ayağımı şöyle bir ileri geri attım ve o sıra ayağımın altında bir gazetenin olduğunu fark ettim. Bir baktım çözülmemiş ve bana doğru bakan bir bulmaca.

Neyse bulmacayı aldım elime sağıma soluma baktım, az ilerideki adam gazete okuyor. Gazetenin üzerinde “posta” yazması nedense bu bulmacanın ona ait olduğu hissini uyandırdı bende ve kız arkadaşımda. Ancak adam eşi ile birlikte gazete okumaya devam ediyordu. Bulmacayı arar gibi bir halleri yoktu. Biz de fırsat bu fırsat şu bulmacayı çözelim dedik. Nerden bilelim adamın birkaç dakika sonra yerde falan bulmaca arayacağını. Adam yerde bulmaca ararken biz gazeteyi kendimize doğru çekip sakladık.

Aradan biraz zaman geçti ancak adamın ve karısının arama çalışmaları bir türlü sona ermedi. Biz de artık adam önümüzdeki bulmacayı zaten görecek diye adama bulmacayı vermeye karar verdik. Götürüp kendi ellerimle teslim ederken ve defalarca özür dilerken yerin dibine battım. Adamın ve karısının kahkahaları karşısında “işte benim bittiğim an bu andı” dedim.

Lise son sınıftayız. Derslerimiz Öss dolayısı ile erken bitmiş, 2 ay öncesinden çıkışlar verilmişti. Okulun bu son gününde sınıfta şenlik, gır gır, şamata eksik değildi. Başka bir arkadaşımı elindeki su şişesiyle ıslatmaya çalışan kankamı uyarmaya kalmadan, üzerime gelen suyun çarpıcı etkisiyle şaşa kaldım Bunun altında kalmamalıyım düşüncesi ile kendime hemen bir başka şişe buldum.. Lavabolara koşup ağzına kadar doldurdum Kankamı buldum ve baştan aşağı bir güzel üzerine boşalttım Lakin savaşı benim başlattığımı söyleyerek elinde dolu şekilde hazır bekleyen şişe ile beni kovalamaya başladı.

Hemen okul çıkışı dersanemde deneme sınavım oldugundan, saçlarımın ve kıyafetlerimin ıslanması pek iyi olmazdı diye düşündüm.. Kovalama esnasında döndük dolaştık sınıfa geri geldik. En arkaya sindim, öne doğru eğildim ve ceketimi kaldırarak saçlarımı örtmeye çalıştım, başımdaki jöle akıp beni mahvetmesin diye. (more…)

Temmuz 2003. Memlekette yakın bir akrabımızın düğünündeyim. Karadeniz düğünü olması sebebiyle silah atılması muhtemel, hatta olması gereken bir şovdur. Günler öncesinden makinaları ayarladık, temizliklerini yaptık, şarjörleri doldurduk. Düğün günü geldiğinde silahlar belde yerimize kurulduk. Vakit ilerledi açılış büyük amcamız tarafından yapıldı. O dakikadan sonra susmak bilmeyen silah sesleri. Ortalık biraz dindiğinde sıra gençlerde denildi çıkardık silahları, verdik mermileri ağızlara Kuzenle birlikte aynı anda başlayıp aynı anda bitirecektik ahenk içerisinde. (more…)

Bir cumartesi akşamı güzel bir gece kulübünde bayan arkadaşların da oldugu bir buluşmadaydık. Muhabbet güzel, müzik güzel, danslar süper, ışıklar loş, ortam hoş haliyle bazılarımız da sarhoş. Ben de içkimi bitirdikçe eleman sağolsun -bir tane daha abi, buz gibi- deyip önüme getirdi. Dördüncüyü de sakince götürdüm. Sonra Dj arkadaş sağolsun anlamsız bir şekilde oyun havası çalmaya başlayınca kimse yerinde kalmak istemedi Hep birlikte kalktık oynamaya. Oyun esnasında arkamı döndüğümde sürpriz konuklarımın oldugunu gördüm İşin komik tarafı ben oynarken -ohh ohh maşallah bravo aslanım– gibi nidalar o arkadaşlarıma aitmiş… Onlar kulübün balkonuna geçtiklerinde, ilk fırsatta kenimi oyundan koparıp ben de yanlarına gittim Hoşsohbet onlarla birlikte de devam etmeye başladı 10-15 dk konuştuktan sonra berabar resim çekinesimiz geldi. Ben içeriye doğru koşmaya başladım makinayı almak için.**

(**Kulübün balkon camekanları aralıklarla yukarıdan aşağıya profillerle bezenmiş, kapısı ise en köşede ve diğer camekanlardan ayırt edilemeyecek bir görüntüdeydi.) (more…)